nowy rząd

Przygotowanie do majowych wyborów parlamentarnych, zaostrzenie kursu wobec Unii Europejskiej i awanse dla kobiet – to główne motywy zmian w gabinecie Camerona.

Dziewięć miesięcy przed wyborami parlamentarnymi David Cameron zdecydował się wymienić wielu rządowych ministrów. Część zmian była planowana, ale największe roszady – dotyczące obronności i spraw zagranicznych ze względu na wagę tych resortów oraz, bardziej z powodów politycznych, ministerstwa edukacji – nie były w tej chwili oczekiwane. Ogólny obraz, który wyłania się ze zmian pokazuje, że David Cameron chce dać znak zarówno partii, jak i wyborcom, że poważnie traktuje renegocjację warunków członkostwa w Unii Europejskiej oraz, że jest gotów przed planowanym na 2017 r. referendum prowadzić kampanię za wyjściem z UE.

………………………………………………..
REKLAMA
MASZ FIRMĘ, ALE NIE MASZ JESZCZE STRONY INTERNETOWEJ?
– SPRAWDŹ NASZĄ OFERTĘ! KOSZT – TYLKO 350 FUNTÓW
………………………………………..

Największą niespodzianką jest zmiana na stanowisko ministra spraw zagranicznych, na które trafił dotychczasowy minister obrony Philip Hammond. Nominacja polityka, który określany jest jako lojalny i skrupulatny, najczęściej komentowana jest w perspektywie brytyjskiego członkostwa w Unii Europejskiej. Prasa przypomniała, że rok temu Hammond publicznie zadeklarował głosowanie przeciwko członkostwu we wspólnocie na obecnych warunkach. W wydanym w środę oświadczeniu polityk podkreśla zasługi swojego poprzednika w budowaniu relacji ze Stanami Zjednoczonymi oraz wschodzącymi potęgami. Na końcu oświadczenia czytamy: „Będę pracować z premierem i ministrem finansów, aby wynegocjować wyraźne reformy sposobu działania Unii Europejskiej, położyć fundamenty pod nowe stosunki między Wielką Brytanią i UE. Relacje te będą promować brytyjski interes narodowy i odzwierciedlać niepokoje Brytyjczyków”.

Kilka dni przed odejściem z ministerstwa obrony Hammond ostrzegał przed kolejnymi redukcjami wydatków na armię. Jego następca, dotychczasowy wiceminister ds. energii, Michael Fallon zapewnił, że „zrobi wszystko, aby brytyjskie siły zbrojne pozostały najlepsze na świecie”. On sam wśród największych wyzwań wymienił wycofanie żołnierzy z Afganistanu, ale wydaje się, że to właśnie resortowe finanse będą jego głównym polem bitwy. To najwyższe jak dotąd rządowe stanowisko dla Fallona. Polityk ten jest postrzegany jako tradycyjny konserwatysta i znany między innymi z silnego eurosceptycyzmu i namawiania do przeprowadzania kampanii przeciwko brytyjskiego członkostwu w UE.

Letnie roszady są normalne w brytyjskim systemie politycznym, jednak tak zdecydowane zmiany stanowią pewnego rodzaju niespodziankę i oznaczają, że premier już teraz poważnie przygotowuje się do kampanii wyborczej. W powszechnej opinii następne dziewięć miesięcy nie przyniesie poważnych reform, a co miało zostać wykonane, wykonano. Wysiłek skoncentruje się na budowaniu strategii i objeżdżaniu kraju w poszukiwaniu głosów. Szczególną rolę w tym mają odegrać dwaj ministrowie, którzy odeszli z gabinetu. Były minister spraw zagranicznych William Hague ma teraz przejąć rolę lidera Izby Gmin, de facto rozporządzającego alokacją rządowych projektów w niższej izbie parlamentu. Sam Hague powiedział jednak w BBC, że chce pomóc swojej partii i Davidowi Cameronowi wygrać nadchodzące wybory. Jego pozycja wśród polityków z tylnych ław jest silna, jest też łączony z tradycyjnym konserwatywnym elektoratem, a ponadto pochodzi z północy kraju, gdzie Torysom zawsze najciężej walczyło się o głosy. Hague przyznał, że jest to jego ostatnia rola w krajowej polityce i nie będzie startował w nadchodzących wyborach.

Drugą postacią, która według oświadczeń premiera ma pomóc w kampanii jest były minister edukacji Michael Gove, mianowany obecnie chief whipem Partii Konserwatywnej. Nie jest tajemnicą, że Gove miał poważne ambicje, łącznie ze stanowiskiem lidera partii, a także był ostatnio silnie skonfliktowany z minister spraw wewnętrznych Theresą May. Ponadto to jego właśnie wini Cameron za brak należytej kontroli nad szkołami, w których zbyt duże wpływy zdobyli radykalni islamiści. Przeniesienie do Izby Gmin to degradacja, choć premier zapewnia, że Gove będzie jedną z twarzy nadchodzącej kampanii. W ministerstwie edukacji zastąpiła go Nicky Morgan, która zachowała także tekę ministra ds. kobiet i równego traktowania.

Awans Morgan to jedna z trzech promocji, który przypadły w udziale kobietom, dzięki temu wśród najwyższych rangą ministrów jest ich w tej chwili pięć (na 22 osoby). Nie sprawdziły się jednak domysły, że Cameron zdecyduje się wysłać jedną z pań do Brukseli. Stanowisko w nowej Komisji Europejskiej pod wodzą Junckera zajmie lord Hill. Dotychczasowy lider Izby Lordów jeszcze kilka tygodni temu zapewniał w wywiadzie dla portalu ConHome, że nie wybiera się do Brukseli. Jako dany współpracownik premiera Johna Majora z początku lat 90-tych, przez wiele lat konsultant ds. public relations na prywatnym rynku i późniejszy wiceminister edukacji, Hill uważany jest za dobrze zorientowanego w polityce insidera, który jednak nigdy nie pełnił ważnej funkcji politycznej. Choć jest mało znany, uznany został za dobrego komisarza na czas, gdy Wielka Brytania będzie chciała renegocjować swoje członkostwo w Unii Europejskiej. Według dotychczasowych zapewnień Cameron będzie starał się już na środowym szczycie zapewnić dla lorda Hilla portfolio związane z gospodarką.

Niemal wszystkie powyższe nominacja, a także pozbycie się z rządu uznanego za najbardziej pronujninego z Torysów Kennetha Clarka daje dość jednoznaczny obraz kłopotów, jakie mogą czekać Unię Europejską w kolejnych miesiącach rządów Davida Camerona. Można jeszcze dodać, że debatę na temat nowych zasad członkostwa może na Wyspach poprzedzić debata na temat wycofania się Wielkiej Brytanii spod jurysdykcji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Do tej pory za przeciwnika takiej opcji uważany był prokurator generalny Dominic Grieve, on jednak także stracił stanowisko.

Więcej o tym m.in. w Telegraphoświadczeniu Foreign OfficeIndependentPolitics Home,ConservativeHomeTimes (dostęp płatny), BBC; nt. Williama Hague’a w: Financial Times,TelegraphGuardian

SKŁAD NOWEGO RZĄDU Z ZAZNACZONYMI ZMIANAMI

David Cameron – Prime Minister

Nick Clegg – Deputy Prime Minister

William Hague – First Secretary of State, Leader of the House of Commons

George Osborne – Chancellor of the Exchequer

Danny Alexander – Chief Secretary to the Treasury

Theresa May – Secretary of State for the Home Department

Michael Fallon – Secretary of State for Defence

Vince Cable – Secretary of State for Business, Innovation and Skills

Iain Duncan Smith – Secretary of State for Work and Pensions

Chris Grayling – Lord Chancellor and Secretary of State for Justice

Nicky Morgan – Secretary of State for Education, Women & Equalities

Eric Pickles – Secretary of State for Communities and Local Government

Jeremy Hunt – Secretary of State for Health

Elizabeth Truss – Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

Justine Greening – Secretary of State for International Development

Alistair Carmichael – Secretary of State for Scotland

Edward Davey – Secretary of State for Energy and Climate Change

Patrick McLoughlin – Secretary of State for Transport

Sajid Javid – Secretary of State for Culture, Media and Sport

Theresa Villiers – Secretary of State for Northern Ireland

Stephen Crabb – Secretary of State for Wales

Philip Hammond – Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs

Poza tym, w posiedzeniach rzadu biorą udział:

Michael Gove – Chief Whip and Parliamentary Secretary to the Treasury

Francis Maude – Minister for the Cabinet Office and Paymaster General

Matt Hancock – Minister of State for BIS, DECC and Portsmouth

Esther McVey – Minister of State for Employment

Oliver Letwin – Minister for Government Policy, Lord Privy Seal

David Laws – Minister of State for Cabinet Office, Schools

Grant Shapps – Minister Without Portfolio

Baroness Warsi – Senior Minister of State, Faith and Communities

Greg Clark – Minister of State for Universities and Science

Jeremy Wright – Attorney General

Baroness Stowell – Leader of the House of Lords

Autor | Kasia Sobiepanek
Źródło | ukpoliticspopolsku.wordpress.com

Sharing is caring!

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *